کشت خیار گلخانهای، آفات، بیماریها و روشهای کنترل
کشت خیار گلخانهای، آفات، بیماریها و روشهای کنترل
-
خیار گلخانهای یکی از محصولات پرطرفدار و پرسود در کشت گلخانهای است. این محصول به دلیل نیاز به شرایط خاص رشد، مراقبتهای ویژهای را میطلبد.
-
در این مقاله، به بررسی روشهای کشت خیار گلخانهای، آفات و بیماریهای رایج آن و همچنین کودها و سموم مورد نیاز برای کنترل این مشکلات میپردازیم.
-
۱. شرایط کشت خیار گلخانهای
– دما: دمای مناسب برای رشد خیار گلخانهای بین ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتیگراد است.
– رطوبت: رطوبت نسبی بین ۶۰ تا ۷۰ درصد برای رشد مطلوب خیار مناسب است.
– نور: خیار به نور کافی نیاز دارد. در فصلهای کمنور، استفاده از نور مصنوعی توصیه میشود.
– خاک: خاک باید سبک، زهکشی مناسب و غنی از مواد آلی باشد. pH مناسب خاک بین ۶ تا ۷ است.
– آبیاری: آبیاری منظم و کنترلشده برای جلوگیری از تنش آبی ضروری است.
-
۲. آفات رایج خیار گلخانهای و روشهای کنترل
-
الف. شتهها (Aphids)
– علائم: پیچیدگی برگها، توقف رشد و ترشح عسلک.
– کنترل:
– سموم: ایمیداکلوپرید (Imidacloprid)، استامیپرید (Acetamiprid).
– روشهای زیستی: استفاده از کفشدوزکها و زنبورهای پارازیتوئید.
-
ب. تریپس (Thrips)
– علائم: ایجاد لکههای نقرهای روی برگها و گلها.
– کنترل:
– سموم: اسپینوزاد (Spinosad)، ابامکتین (Abamectin).
– روشهای زیستی: استفاده از کنههای شکارگر مانند Amblyseius swirskii.
-
ج. کنه تارعنکبوتی (Spider Mites)
– علائم: ایجاد تارهای ریز روی برگها و زردی برگها.
– کنترل:
– سموم: هگزی تیازوکس (Hexythiazox)، آبامکتین (Abamectin).
– روشهای زیستی: استفاده از کنههای شکارگر مانند Phytoseiulus persimilis.
-
د. مگس سفید (Whitefly)*
– علائم: زردی برگها، توقف رشد و ترشح عسلک.
– کنترل:
– سموم: پیرپروکسیفن (Pyriproxyfen)، تیامتوکسام (Thiamethoxam).
– روشهای زیستی: استفاده از زنبور Encarsia formosa.
-
۳. بیماریهای رایج خیار گلخانهای و روشهای کنترل
-
الف. سفیدک پودری (Powdery Mildew)
– علائم: ایجاد لکههای سفید پودری روی برگها.
– کنترل:
– سموم: قارچکشهای حاوی گوگرد، تبوکونازول (Tebuconazole).
-روشهای پیشگیرانه: تهویه مناسب گلخانه و کاهش رطوبت.
-
ب. سفیدک دروغی (Downy Mildew)
– علائم: ایجاد لکههای زرد روی سطح برگ و رشد قارچ در زیر برگ.
– کنترل:
– سموم: فسفیت پتاسیم (Potassium Phosphite)، متالاکسیل (Metalaxyl).
– روشهای پیشگیرانه: آبیاری قطرهای و جلوگیری از رطوبت بالا.
-
ج. پژمردگی فوزاریومی (Fusarium Wilt)
– علائم: پژمردگی ناگهانی گیاه و زردی برگها.
– کنترل:
– سموم: بنومیل (Benomyl)، تیوفانات متیل (Thiophanate-methyl).
– روشهای پیشگیرانه: استفاده از بذرهای مقاوم و ضدعفونی خاک.
-
د. آنتراکنوز (Anthracnose)
– علائم: ایجاد لکههای قهوهای روی برگها و میوهها.
– کنترل:
– سموم: کلروتالونیل (Chlorothalonil)، آزوکسیاستروبین (Azoxystrobin).
– روشهای پیشگیرانه: جمعآوری بقایای گیاهی و ضدعفونی ابزارها.
-
۴. کودهای مورد نیاز برای خیار گلخانهای
– کودهای نیتروژنه: برای رشد برگها و ساقهها (مانند اوره یا نیترات آمونیوم).
-*کودهای فسفره: برای تقویت ریشهها و گلدهی (مانند سوپر فسفات).
– کودهای پتاسه: برای بهبود کیفیت میوه و مقاومت به بیماریها (مانند سولفات پتاسیم).
– کودهای میکرو: عناصری مانند آهن، روی و منگنز برای رشد بهینه گیاه ضروری هستند.
-
۵. نکات کلی برای مدیریت آفات و بیماریها
– پایش مداوم: بازدید روزانه از گیاهان برای شناسایی زودهنگام آفات و بیماریها.
– تهویه مناسب: کاهش رطوبت و جلوگیری از ایجاد شرایط مناسب برای رشد قارچها.
– رعایت تناوب کشت: جلوگیری از کشت مداوم خیار در یک خاک برای کاهش بیماریهای خاکزی.
– استفاده از بذرهای مقاوم: انتخاب بذرهای مقاوم به بیماریهای رایج.
-
۶. نتیجهگیری
کشت خیار گلخانهای نیازمند مدیریت دقیق آفات، بیماریها و تغذیه مناسب گیاه است. با استفاده از سموم و کودهای مناسب، همراه با روشهای پیشگیرانه و زیستی، میتوان به تولید محصولی سالم و باکیفیت دست یافت. رعایت اصول کشت گلخانهای و پایش مداوم گیاهان، کلید موفقیت در این زمینه است.
-
مقاله آفت پروانه مینوز گوجه فرنگی توتا را مطالعه بفرمایید.