کشت بادمجان گلخانهای و آفات و بیماریها و روشهای کنترل
کشت بادمجان گلخانهای و آفات و بیماریها و روشهای کنترل و کوددهی
-
بادمجان (Solanum melongena) یکی از محصولات مهم در کشاورزی است که به دلیل ارزش غذایی بالا و کاربرد گسترده در آشپزی، مورد توجه بسیاری از کشاورزان قرار گرفته است.
-
کشت بادمجان در گلخانه به دلیل کنترل بهتر شرایط محیطی، افزایش کیفیت و کمیت محصول، و کاهش خطرات ناشی از آفات و بیماریها، روز به روز محبوبتر میشود.
-
در این مقاله، به بررسی کشت بادمجان گلخانهای، آفات و بیماریهای شایع، روشهای کنترل آنها، و همچنین روشهای کوددهی مناسب پرداخته میشود.
-
۱. کشت بادمجان گلخانهای
-
۱.۱. شرایط محیطی مناسب
– دما: بادمجان به دمای بین ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد در روز و ۱۸ تا ۲۲ درجه سانتیگراد در شب نیاز دارد.
– رطوبت: رطوبت نسبی مناسب برای کشت بادمجان بین ۶۰ تا ۷۰ درصد است.
– نور: بادمجان به نور کافی نیاز دارد و حداقل ۸ تا ۱۰ ساعت نور مستقیم در روز برای رشد مطلوب ضروری است.
– خاک: خاک باید زهکشی خوبی داشته باشد و غنی از مواد آلی باشد. pH مناسب خاک بین ۵.۵ تا ۶.۵ است.
-
۱.۲. روش کشت
– کشت بذر: بذرها در سینیهای کشت یا گلدانهای کوچک کشت میشوند و پس از رسیدن به مرحله ۴ تا ۶ برگی، به گلخانه منتقل میگردند.
– فاصله کشت: فاصله بین گیاهان معمولاً ۴۵ تا ۶۰ سانتیمتر و فاصله بین ردیفها ۷۵ تا ۹۰ سانتیمتر در نظر گرفته میشود.
– آبیاری: آبیاری منظم و کنترل شده برای جلوگیری از تنش آبی و بیماریهای قارچی ضروری است.
-
۲. آفات شایع بادمجان گلخانهای
-
۱. شتهها (Aphids)
شتهها با مکیدن شیره گیاهی باعث ضعیف شدن گیاه و انتقال بیماریهای ویروسی میشوند.– سموم پیشنهادی:
– ایمیداکلوپرید (Imidacloprid): حشرهکش سیستمیک که به صورت خاککاربرد یا محلولپاشی استفاده میشود.
– استامیپرید (Acetamiprid): حشرهکش تماسی-گوارشی که برای کنترل شتهها مؤثر است.
– پیریمیکارب (Pirimicarb): حشرهکش اختصاصی برای کنترل شتهها.
۲. سفیدبالکها (Whiteflies)
سفیدبالکها نیز با مکیدن شیره گیاهی باعث ضعیف شدن گیاه و انتقال بیماریهای ویروسی میشوند.– سموم پیشنهادی:
– بوپروفزین (Buprofezin): حشرهکش اختصاصی برای کنترل سفیدبالکها که بر مراحل نابالغ آنها تأثیر میگذارد.
– اسپیروتترامات (Spirotetramat): حشرهکش سیستمیک که بر تمام مراحل زندگی سفیدبالک تأثیر میگذارد.
– تیامتوکسام (Thiamethoxam): حشرهکش سیستمیک که به صورت خاککاربرد یا محلولپاشی استفاده میشود.۳. تریپسها (Thrips)
تریپسها با مکیدن شیره گیاهی باعث ایجاد لکههای نقرهای روی برگها و انتقال بیماریهای ویروسی میشوند.– سموم پیشنهادی:
– اسپینوزاد (Spinosad): حشرهکش طبیعی که برای کنترل تریپسها مؤثر است.
– فنپروپاترین (Fenpropathrin): حشرهکش تماسی-گوارشی که برای کنترل تریپسها استفاده میشود.
– ایمیداکلوپرید (Imidacloprid): حشرهکش سیستمیک که برای کنترل تریپسها نیز مؤثر است.۴. کنههای تارعنکبوتی (Spider Mites)
کنهها با مکیدن شیره گیاهی باعث زردی و خشک شدن برگها میشوند.– سموم پیشنهادی:
– هگزی تیازوکس (Hexythiazox): کنهکش اختصاصی که بر مراحل نابالغ کنهها تأثیر میگذارد.
– آبامکتین (Abamectin): کنهکش مؤثر برای کنترل کنههای تارعنکبوتی.
– فنازاکوئین (Fenazaquin): کنهکش تماسی که برای کنترل کنهها استفاده میشود.۵. کرمهای برگخوار (Leafminers)
لاروهای این آفات در داخل برگها تونل ایجاد میکنند و باعث کاهش سطح فتوسنتزی گیاه میشوند.– سموم پیشنهادی:
– آبامکتین (Abamectin): حشرهکش مؤثر برای کنترل کرمهای برگخوار.
– سیپرمترین (Cypermethrin): حشرهکش تماسی-گوارشی که برای کنترل لاروهای برگخوار استفاده میشود.
– ایندوکساکارب (Indoxacarb): حشرهکشی که بر سیستم عصبی آفات تأثیر میگذارد.۶. کرمهای میوهخوار (Fruit Borers)
این آفات به میوهها حمله میکنند و باعث کاهش کیفیت و بازارپسندی محصول میشوند.– سموم پیشنهادی:
– ایندوکساکارب (Indoxacarb): حشرهکشی که برای کنترل کرمهای میوهخوار مؤثر است.
– امامکتین بنزوات (Emamectin Benzoate): حشرهکش سیستمیک که برای کنترل لاروهای میوهخوار استفاده میشود.
– دلتامترین (Deltamethrin): حشرهکش تماسی-گوارشی که برای کنترل کرمهای میوهخوار مناسب است.نکات مهم در استفاده از سموم
۱. رعایت دوز توصیهشده: همیشه بر اساس دستورالعمل روی برچسب سم عمل کنید و از مصرف بیش از حد سموم خودداری کنید.
۲. تناوب سموم: برای جلوگیری از مقاومت آفات به سموم، از سموم با مکانیسمهای عمل مختلف به صورت چرخشی استفاده کنید.
۳.زمان سمپاشی: سمپاشی را در ساعات خنک روز (صبح زود یا عصر) انجام دهید تا اثر سموم بیشتر شود.
۴. رعایت دوره کارنس: به دوره کارنس (زمان بین آخرین سمپاشی تا برداشت محصول) توجه کنید تا باقیمانده سموم در محصول به حداقل برسد.
۵. استفاده از تجهیزات ایمنی: هنگام سمپاشی از ماسک، دستکش و لباس محافظ استفاده کنید.جایگزینهای غیرشیمیایی
– کنترل بیولوژیک: استفاده از دشمنان طبیعی مانند کفشدوزکها، زنبورهای پارازیتوئید و کنههای شکارگر.
– تلههای فرومونی: برای جلب و به دام انداختن آفات نر.
– استفاده از گیاهان تله: کشت گیاهانی که آفات را به خود جلب میکنند و سپس از بین بردن آنها.مدیریت تلفیقی آفات (IPM)
-
– ترکیب روشهای مختلف کنترل شامل کنترل بیولوژیکی، شیمیایی، و فرهنگی برای کاهش جمعیت آفات و بیماریها.
– نظارت مداوم بر وضعیت گیاهان و تشخیص به موقع آفات و بیماریها.
-
۵. کوددهی در کشت بادمجان گلخانهای
-
۵.۱. نیازهای غذایی بادمجان
– نیتروژن (N): برای رشد برگها و ساقهها ضروری است.
– فسفر (P): برای توسعه ریشه و تشکیل گل و میوه مهم است.
– پتاسیم (K): برای بهبود کیفیت میوه و مقاومت گیاه در برابر بیماریها ضروری است.
– ریز مغذیها: عناصری مانند کلسیم، منیزیم، آهن، روی، و بور نیز برای رشد مطلوب گیاه لازم هستند.
-
۵.۲. روشهای کوددهی
– کوددهی پایه: قبل از کشت، خاک با کودهای آلی مانند کمپوست و کودهای شیمیایی پایه مانند سوپر فسفات و سولفات پتاسیم غنی میشود.
– کوددهی سرک: در طول دوره رشد، کودهای نیتروژنه مانند اوره و نیترات آمونیوم به صورت محلول در آب به گیاه داده میشود.
– کوددهی برگپاش: استفاده از کودهای مایع حاوی ریز مغذیها به صورت اسپری روی برگها برای جذب سریعتر.
-
۵.۳. برنامه کوددهی
– مرحله رشد رویشی: تأکید بر کودهای نیتروژنه برای رشد برگها و ساقهها.
– مرحله گلدهی و تشکیل میوه: تأکید بر کودهای فسفره و پتاسیمی برای بهبود تشکیل گل و میوه.
– مرحله رسیدن میوه: کاهش نیتروژن و افزایش پتاسیم برای بهبود کیفیت میوه.
-
۶. نتیجهگیری
-
کشت بادمجان گلخانهای به دلیل کنترل بهتر شرایط محیطی و کاهش خطرات ناشی از آفات و بیماریها، میتواند به تولید محصول با کیفیت و کمیت بالا منجر شود.
-
با این حال، مدیریت صحیح آفات و بیماریها از طریق روشهای کنترل بیولوژیکی، شیمیایی، و تلفیقی، و همچنین برنامهریزی مناسب کوددهی، برای دستیابی به موفقیت در این نوع کشت ضروری است.
-
با رعایت اصول صحیح کشت، مدیریت آفات و بیماریها، و تغذیه مناسب گیاه، میتوان به تولید پایدار و اقتصادی بادمجان در گلخانه دست یافت.
-
مقاله کشت خیار گلخانهای، آفات، بیماریها و روشهای کنترل و کشت هندوانه و آفات و بیماریها را مطالعه بفرمایید.